Mara's zijn strikt monogaam en leven in de graslanden van Argentinië. Ze zijn altijd waakzaam voor roofdieren.

Molukkenkaketoes zijn kwetsbaar door habitatverlies. Ze hebben een partner nodig om gelukkig te zijn en vertonen stress-gedrag zonder voldoende stimulering.

De nandoe is een loopvogel van de pampa's van Zuid-Amerika. Het mannetje jaagt de vrouwtjes weg nadat ze de eieren gelegd hebben en broedt daarna solo.

De oehoe heeft een vleugelspanwijdte van soms 190 cm. Hij bespiedt zijn prooi vanuit een verborgen uitkijkpost en slaat 's nachts toe.

De oeraluil leeft in de taigabossen van Noord-Eurazië maar is ook te vinden bij menselijke nederzettingen. Het vrouwtje is groter dan het mannetje.

De parmawallaby werd in 1932 uitgestorven verklaard. In 1967 werd een populatie herontdekt op Kawau Island voor de kust van Nieuw-Zeeland.

Prairiehonden communiceren met een complex systeem van blafgeluiden waarmee ze de grootte, snelheid en zelfs de kleur van een roofdier kunnen beschrijven.

Rackaschapen zijn robuust en goed bestand tegen slecht weer. Zowel ooien als rammen hebben de spiraalvormige hoorns, wat zeldzaam is bij schapen.

Rendieren graven met hun hoeven door sneeuw en ijs om korstmos te bereiken. Ze zijn al eeuwenlang metgezel van noordelijke volkeren.

Resusapen leven in groepen van 20 tot 180 dieren. Ze zijn bestand tegen kou en gaven hun naam aan de resusfactor in menselijk bloed.

Ringstaartmaki's leven op Madagaskar. Ze markeren hun territorium met geurklieren, urine en uitwerpselen.

De rode neusbeer kan zijn neus 60 graden naar alle kanten draaien, wat hem helpt onder stenen en in spleten te zoeken naar voedsel.

Kangoeroe-moeders kunnen tegelijkertijd twee soorten moedermelk aanmaken: één voor het pasgeboren jong en een andere voor het oudere jong buiten de buidel.

Roodrugpelikanen nestelen in bomen bij het water, soms zo massaal dat takken afbreken onder het gewicht van de nesten.

Rosé kaketoes zijn luidruchtig en eigenwijs, maar met geduld te temmen. In gevangenschap worden ze tot 60 jaar oud.

Roze pelikanen zijn in het broedseizoen te herkennen aan een roze gloed over hun witte veren. Ze jagen gezamenlijk in halve cirkels.

De Rüppells gier is ernstig bedreigd door vergiftiging van karkassen. Zijn speciaal hemoglobine laat hem zuurstof opnemen op hoogtes die voor mensen dodelijk zijn.

Servals jagen voornamelijk op muizen die ze via gehoor opsporen in het hoge gras of zelfs onder de grond. De moeder verplaatst haar jongen regelmatig naar nieuwe schuilplaatsen.

Sikaherten leven van origine in Azië maar zijn ook verwilderd in Europa. In Japan lopen ze vrij door het Nara Park en buigen ze voor bezoekers.

Sitatoengas zijn schuw en verbergen zich overdag in dicht riet. Ze waarschuwen elkaar met niesgeluiden als er gevaar dreigt.

Sneeuwuilen jagen door laag over de grond te vliegen en toe te slaan met hun klauwen. Ze eten voornamelijk lemmingen.

Stokstaartjes verdelen taken in de groep: er is altijd een wachter op zijn achterpoten. Ze zijn immuun voor sommige van de gevaarlijkste gifsoorten ter wereld.

Struisvogels leven in de open savannes van Afrika. In Van Blanckendaell Park delen ze hun verblijf met de giraffe en de zebra, precies zoals in het wild. Hun ogen zijn groter dan hun hersenen.

De wallaroe is bijzonder goed aangepast aan droogte: hij kan wekenlang zonder te drinken en haalt vocht uit zijn voedsel.